رونق صنایع متوسط، یک پیامد مثبت کوچک از لطمه بزرگ تحریم

رونق صنایع متوسط، یک پیامد مثبت کوچک از لطمه بزرگ تحریم

تحریم با وجود این پیامدهای مثبت و کوچک، یک لطمه بزرگ برای اقتصاد ایران است و نمی توان در هیچ شرایطی آن را توجیه کرد. یک بنگاه صنعتی می تواند طی دوره های مختلف از تاکتیک هایی برای پیشرفت کار خود استفاده کند و رشد تولید در دوره تحریم هم یک تاکتیک است اما نباید فراموش کرد که می توان تنها از این رهگذر به سود زودگذر رسید نه بیشتر.

مهدی پورقاضی

در دل بعضی رخدادهای منفی، پیامدهای مثبت  اما کوچک نهفته است. رونق امروز فعالیت بعضی واحدهای صنعتی کوچک و متوسط به دلیل تحریم ها هم از پیامدهای مثبت اما کوچک پدیده منفی تحریم است.

تحریم با وجود این پیامدهای مثبت و کوچک، یک لطمه بزرگ برای اقتصاد ایران است و نمی توان در هیچ شرایطی آن را توجیه کرد. یک بنگاه صنعتی می تواند طی دوره های مختلف از تاکتیک هایی برای پیشرفت کار خود استفاده کند و  رشد تولید در دوره تحریم هم یک تاکتیک است اما نباید فراموش کرد که می توان از این رهگذر به سود زودگذر رسید نه بیشتر. روی پا ایستادن بنگاه صنعتی داخلی به دلیل عدم امکان واردات کالای مشابه یعنی فعالیت در یک شرایط غیررقابتی و تولید محصول غیررقابتی به نفع بازار نیست. اصل سوددهی یک بنگاه صنعتی در زمان رقابت بازار است. تولید یک کالا و فروش آن در بازار رقابتی افتخار است و می توان روی آینده آن حساب کرد.

برای مثال ، ورود خودروی خارجی به طور تقریبی در شرایط کنونی به کشور ممنوع شده است و هیچ ثبت سفارشی انجام نمی شود. از سوی دیگر تعدادی از کشورها به دلیل تحریم مجاز به فروش خودرو به ایران نیستند که بنز، بی ام دبلیو و شرکت های کره ای از این جمله اند. اگر خودروی خارجی هم به ایران فروخته شود، به دلیل فروش غیرمستقیم، قیمت تمام شده آن برای مصرف کننده بالا می رود. اگر در این شرایط رکود ایران خودرو یا سایپا خودروهای بیشتری تولید کنند و به مردم بفروشند، آیا این فروش و تولید بیشتر امتیازی برای پراید و پژوی ایرانی است؟ درست است که در شرایط رکود میزان فروش خودروی ایرانی افزایش پیدا می کند اما این در شرایطی است که جلوی دست و پای رقبای دیگر گرفته شده است.

صنایعی که از بابت تحریم توانستند پروژه های بزرگتر بگیرند  یا بیش از گذشته مورد مراجعه شرکت های مشتری قرار می گیرند، در شرایط غیررقابتی فعالیت می کنند و معلوم نیست بتوانند پس از این فرازو نشیب ها در بازار باقی بمانند. نکته دیگر اینکه در اقتصاد ایران مزیت های رقابتی صنایع به طور مداوم در کوتاه مدت در حال تغییر است و دستاوردها هم موقتی است. در شرایط غیرعادلانه و انحصاری و نبود رقابت نمی توان به پیامدهای کوتاه مدت مثبت اکتفا و برنامه ریزی کرد. شرکت هایی که تحریم باعث رشد فروش آن ها شده، می خواهند براساس شرایط استثنایی برای بلند مدت برنامه ریزی کنند اما به احتمال زیاد اگر نتوانند توان رقابت خود را تقویت کنند، در نهایت بازنده خواهند بود.

منبع:اتاق بازرگانی تهران

تاریخ ارسال: 1398/3/21
تعداد بازدید: 218